12 مارس 2025- بر اساس تحقیقات جدیدی که در مجله انجمن قلب آمریکا منتشر شده است، تماشای بیش از یک ساعت تلویزیون در روز ممکن است خطر حمله قلبی، سکته و سایر بیماری های عروق خونی را در بین افرادی که دارای سطوح مختلفی از خطر ژنتیکی دیابت نوع 2 هستند، از جمله خطر ژنتیکی بالا، کاهش دهد.

بیماری قلبی عروقی آترواسکلروتیک یاASCVD ، به دلیل تجمع پلاک در دیواره ی شریان ایجاد می شود و به بیماری هایی شامل بیماری قلبی، سکته مغزی و بیماری شریان محیطی اطلاق می گردد. این بیماری ها ممکن است منجر به عواقب شدیدی مانند کاهش کیفیت زندگی، جراحی های بای پس، استنت گذاری، قطع عضو و مرگ زودرس شود.

این مطالعه یکی از اولین مطالعاتی است که بررسی می کند چگونه خطر ژنتیکی دیابت نوع 2 ممکن است با مدت زمان تماشای تلویزیون، به خطر آتی بیماری قلبی عروقی آترواسکلروتیک مرتبط باشد.

دکتر یانگ وان کیم، نویسنده ارشد این مطالعه و استاد دانشکده بهداشت عمومی در دانشگاه هنگ کنگ در پوکفولام، هنگ کنگ، گفت: دیابت نوع 2 و سبک زندگی بی تحرک، از جمله نشستن طولانی مدت، عوامل خطر اصلی برای بیماری های قلبی عروقی آترواسکلروتیک هستند.تماشای تلویزیون، که بیش از نیمی از رفتارهای بی تحرکی روزانه ی اکثر ما را تشکیل می دهد، به طور مداوم با افزایش خطر ابتلا به دیابت نوع 2 و تصلب شرایین مرتبط است. مطالعه ی ما بینش های جدیدی را در مورد نقش محدود کردن زمان تماشای تلویزیون در پیشگیری از بیماری های قلبی عروقی آترواسکلروتیک برای همه و به ویژه در افراد دارای استعداد ژنتیکی بالا برای دیابت نوع 2 ارائه می دهد.

در این مطالعه، محققان داده‌های یک پایگاه داده بزرگ زیست ‌پزشکی و منابع تحقیقاتی حاوی سوابق ژنتیکی، سبک زندگی و پزشکی را برای 346916 بزرگسال بریتانیایی با میانگین سنی 56 سال و 45 درصد مرد، مورد بررسی قرار دادند. در طی تقریباً 14 سال پیگیری، این مطالعه 21265 نفر را شناسایی کرد که به بیماری قلبی عروقی آترواسکلروتیک مبتلا شده بودند.

برای هر شرکت ‌کننده، محققان امتیاز خطر چند ژنی دیابت نوع 2 را بر اساس 138 واریته ی ژنتیکی مرتبط با این بیماری محاسبه کردند. امتیاز خطر چند ژنی یک روش آماری برای پیش‌ بینی خطر ابتلا به یک بیماری یا شرایط خاص با ترکیب اطلاعات بسیاری از واریته های ژنتیکی است.

برای دسته ‌بندی شرکت ‌کنندگان در گروه‌های ژنوتیپ تماشای تلویزیون، محققان سه دسته از خطر ژنتیکی دیابت نوع 2 کم، متوسط ​​و زیاد را با دو دسته از شرکت ‌کنندگان که از طریق پرسش‌ نامه‌ میزان تماشای تلویزیون خود را یک ساعت یا کمتر در روز، و یا دو ساعت یا بیشتر در روز گزارش دادند، ترکیب کردند.

نتایج این تجزیه و تحلیل به شرح زیر است:

•  حدود 21% از شرکت کنندگان گزارش دادند که یک ساعت یا کمتر در روز تلویزیون تماشا می کنند. بیش از 79 درصد، دو ساعت یا بیشتر در روز به تماشای تلویزیون می پرداختند.

•  در مقایسه با تماشای تلویزیون به مدت یک ساعت یا کمتر در روز، صرف دو ساعت یا بیشتر در روز در مقابل تلویزیون، بدون در نظر گرفتن خطر ژنتیکی دیابت نوع 2، با 12 درصد خطر بیشتر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی آترواسکلروتیک همراه بود.

•  ارزیابی‌ها نشان داد که شرکت ‌کنندگان با خطر ژنتیکی دیابت نوع 2 متوسط ​​و بالا، اگر میزان تماشای تلویزیون آنها به یک ساعت یا کمتر در روز محدود ‌شود، خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی آترواسکلروتیک بالاتری ندارند.

•  خطر یا احتمال مطلق 10 ساله ابتلا به بیماری قلبی عروقی آترواسکلروتیک برای افراد دارای خطر ژنتیکی بالا برای دیابت نوع 2 همراه با یک ساعت یا کمتر تماشای تلویزیون در روز، در مقایسه با افرادی با خطر ژنتیکی پایین برای دیابت نوع 2 که دو ساعت یا بیشتر در روز به تماشای تلویزیون می پرداختند، کمتر بود(2.13% در مقابل 2.46%).

نویسنده ی اول این مطالعه، دکتر Mengyao Wang از دانشگاه هنگ کنگ، گفت: "ما دریافتیم که افراد با خطر ژنتیکی بالا برای دیابت نوع 2 ممکن است با محدود کردن تماشای تلویزیون به یک ساعت یا کمتر در روز، شانس کمتری برای ابتلا به بیماری قلبی عروقی آترواسکلروتیک داشته باشند. این نشان می دهد که تماشای کمتر تلویزیون می تواند به عنوان یک هدف رفتاری کلیدی برای پیشگیری از بیماری های قلبی عروقی آترواسکلروتیک مرتبط با ژنتیک دیابت نوع 2 باشد.

دکتر وانگ گفت: «استراتژی‌ها و اقدامات آینده برای پیشگیری از بیماری و بهبود سلامت با کاهش زمان تماشای تلویزیون و ترویج سایر اصلاحات سبک زندگی سالم باید جمعیت‌های وسیعی را هدف قرار دهند، از جمله آن‌هایی که خطر ژنتیکی بالایی برای دیابت نوع 2 دارند».

دکتر دیمون ال سوئیفت، رئیس کمیته فعالیت بدنی انجمن قلب آمریکا و دانشیار دانشگاه ویرجینیا، گفت: «این مطالعه نشان می ‌دهد که کاهش تماشای تلویزیون می‌ تواند هم برای افراد در معرض خطر بالای ابتلا به دیابت نوع 2 و هم برای افرادی که در معرض خطر پایین این بیماری هستند، مفید باشد. همچنین نشان می‌ دهد که چگونه انتخاب ‌های سبک زندگی می ‌تواند سلامت را بهبود بخشد».

او افزود: "این یافته‌ها به شواهدی اضافه شدند که نشان می دهند زمان نشستن ممکن است یک ابزار مداخله ‌ای بالقوه برای بهبود سلامت در افراد به طور کلی، و به طور خاص برای افراد با خطر بالای دیابت نوع 2 باشد. این امر به ویژه مهم است زیرا افراد مبتلا به دیابت نوع 2 در مقایسه با افراد غیر دیابتی، در معرض خطر بیشتری برای بیماری‌های قلبی عروقی هستند."

دکتر سوئیفت، که در این مطالعه شرکت نداشت، همچنین خاطرنشان کرد که مداخلات هدفمند می تواند به افرادی که برای مدت طولانی در خانه یا محل کار خود می نشینند، کمک کند.

این تحقیق شامل گروه بزرگی از شرکت ‌کنندگان بود که در بریتانیا زندگی می ‌کردند و عمدتاً از نژاد بریتانیایی سفید پوست بودند. یافته های این مطالعه را نمی توان به سایر جمعیت ها یا افرادی که در کشورهای دیگر زندگی می کنند، تعمیم داد.

منبع:

https://medicalxpress.com/news/2025-03-minimal-tv-viewing-heart-disease.html